Historie

Leeuwarden is ontstaan uit een drietal terpen aan de oever van de Middelzee. Terpen zijn kunstmatig opgeworpen heuvels waarop gebouwd werd om de voeten droog te houden. Vóór het jaar 1000 woonden hier al mensen en vanaf de tiende eeuw begonnen deze agrarische bewoners handel te drijven. De ligging aan de Middelzee was hiervoor ideaal: de contacten strekten zich tot in Rusland uit! Zo begon Leeuwarden zich als stad te ontwikkelen. In de dertiende eeuw slibde de Middelzee dicht en concentreerden de handelsactiviteiten zich voortaan in de eigen regio. In 1435 kreeg Leeuwarden stadsrechten en in 1504 werd de stad hoofdstad van het gewest, toen het centrale bestuur en de rechtspraak zich hier vestigden. Daarnaast werd Leeuwarden de residentie van de Friese stadhouders. De stad kwam tot grote bloei. Het aantal inwoners steeg spectaculair: van vijfduizend rond het jaar 1500 tot zestienduizend in 1650. Leeuwarden behoorde toen tot de tien aanzienlijkste steden van Nederland. Daarvan getuigen nu nog tal van monumentale gebouwen uit die tijd, zoals de Kanselarij waar recht gesproken werd, het Stadhouderlijk Hof, de Waag als centrum van de handel en de Oldehove.

Meer lezen? Klik hier!